شرایط ذخیره سازی سوخت موتور دیزل (معمولاً سوخت دیزل) باید کاملاً از استانداردهای ایمنی و کیفیت برای اطمینان از عملکرد، افزایش عمر مفید و جلوگیری از خطراتی مانند آتش سوزی و نشت پیروی کند. الزامات اصلی ذخیره سازی به شرح زیر است:
امکانات ذخیره سازی و ظروف مورد نیاز
فضای ذخیره سازی اختصاصی: سوخت دیزل باید در انبارهای اختصاصی یا اتاقهای ذخیرهسازی مستقل طبقهبندی شده به عنوان خطر آتش سوزی کلاس C یا بالاتر ذخیره شود. درجه بندی مقاومت در برابر آتش، محفظه های آتش سوزی و خروجی های اضطراری باید با مقررات مطابقت داشته باشد.
محدودیت های مقدار ذخیره سازی
ذخیرهسازی متوسط: فضای ذخیرهسازی گازوئیل میانی در ساختمانهای کارخانه نباید از 2 مترمکعب (یا مصرف روزانه) تجاوز کند و باید توسط دیوارهای آتش و کفهای غیرقابل اشتعال با درجه مقاومت در برابر آتش حداقل 1.5 ساعت از سایر مناطق جدا شود.
اتاقهای ذخیرهسازی نفت: برای اتاقهای ذخیرهسازی نفت که از تجهیزاتی مانند پمپهای اضطراری آتشنشانی پشتیبانی میکنند، ظرفیت ذخیرهسازی در هر اتاق نباید از ۱ متر مکعب تجاوز کند.
کابینتهای ذخیرهسازی: کابینتهای ذخیرهسازی دیزلی که در سایتهای استفاده نصب میشوند باید موجودی-سایت را زیر 200 لیتر نگه دارند. آنها باید به طور مستقل، دور از منابع اشتعال، منابع گرما، منابع برق و سازه های باربری اولیه نصب شوند.
مشخصات کانتینر: درامهای روغن اختصاصی یا مخازن ذخیرهسازی استاندارد{0} باید استفاده شود تا از آببندی مناسب برای جلوگیری از آلودگی رطوبت و ناخالصی اطمینان حاصل شود.